Sneeuwklassen 4 tot 13 januari 2010
Valmeinier 1800

Dinsdag, 5 januari 2010 : ochtend editie

Onze 27 sneeuwklassers , juffen Nancy en Ine en moni Charlotte zijn gisterenavond onder ruime belangstelling van ouders, grootouders en familieleden goed vertrokken met de bus  richting Valmeinier ( Frankrijk)
Na een afscheidswoordje van meester Johan en een swingend sneeuwklasliedje was het verzamelen geblazen op de parking achteraan de school met de valiezen.
Met de hulp van enkele sterke papa’s geraakten de valiezen in de bus met aanhangwagen.
Op de bus zaten  al de kinderen van de school Het Spoor uit Lier, de verbroedering kon al beginnen.
Met twee chauffeurs aan boord en een busverantwoordelijke namen we met een gerust hart afscheid, een lach en een traantje…
Vanmorgen om 7.30 u. hadden we al contact met de juffen, de bus zat al in Maurienne.
De busreis verliep vlot en na een stop in Luxemburg ging het licht uit op de bus en moest iedereen gaan slapen !
Dat lukte zeer goed want de meesten sliepen tot 7.30u.
De bovenzitters waren wel iets vroeger wakker dan de benedenzitters…
Daarna was het richting bergen en om 8.50u. waren onze Springveren in Valmeinier op 1800m hoogte in het hotel in de volle sneeuw !
De valiezen moesten nog naar de derde verdieping, daarna een licht ontbijt
en verkenning van het hotel en omgeving.
Deze namiddag worden de ski’s uitgedeeld, morgen de eerste dag op de latten !
Sneeuwgroeten van alle sneeuwklassers en de juffen !!!

WORDT ZEKER VERVOLGD

Dinsdag, 5 januari 2010 : avond editie

Toen we op 10 km van onze eindbestemming waren, dachten we dat de reis achter de rug was, maar toen begon het pas. Die fameuze haarspeldbochten waarover onze juffen het regelmatig hadden.
Zo te zien vond juf Nancy ze in het echt maar niets. Kenzo en Nicolas van ’t zesde deden er dan met plezier een schepje bovenop. Gelukkig liet juf Nancy zich niet van de wijs brengen. (dankzij de steun van juf Ine)
Net zoals onze busrit ( DANK U GOEDE chauffeurs) was ook onze eerste dag een topper.
We kwamen toe in een zonovergoten sneeuwlandschap. Naast de kreten als: “WAAW! HOOO! KEIMOOI!DIE BERGEN ZIJN ECHT HOOG, JUF!” was er enkel stilte.
Veel tijd om te bewonderen kregen we echter niet direct want we werden onmiddellijk aan de ontbijttafel verwacht.
Mariane, Gloria en Pauline kregen buiten water niet veel meer naar binnen. ( Werd er al wat gesnoept op de bus misschien?) Of waren het de zenuwen om de kamer te bewonderen?
Toch gauw wat naar binnen spelen en dan de bagage uitpakken.
Hierbij verdienen Steve, Robbe en Ward een dikke pluim. Ook het douchen verliep heel snel bij hen, alsook bij Jannes, Thibaut,
Dankzij een hele behulpzame moni stonden onze valiezen al op de juiste verdieping.
De vele briefjes die de kinderen in de bagage vonden werden met veel enthousiasme onthaald.
Iedereen geïnstalleerd, de juffen op eerste prospectieronde en de geur van lasagne kwam ons al tegemoet.
“Weeral eten?”; “ wat krijgen we honger van die berglucht?”; “ Moeten wij dan weer de tafel afruimen?” vroegen Alex, Wietse, Pauline, Lieselot, Marie, Chloë, Seppe en Bram in koor. Zij zijn namelijk de tafelverantwoordelijken van de dag.
En dan nu EINDELIJK de buurt verkennen.
Volgens ons zeggen de volgende beelden meer dan 1000 woorden…

Toen we om 15u ons skimateriaal kregen, begonnen sommigen toch wel te vragen of we ook nog wat gingen rusten.
Na een lange en drukke dag kregen de kinderen de tijd om zich te wassen, te genieten van een suikerwafel met chocolademelk als vieruurtje en zich klaar te maken voor de zangstonde o.l.v. de moni’s.

Als avondmaal aten we hier een fantastisch menu: soep, gegratineerde bloemkool, cordon bleu met natuuraardappelen en als dessert een éclair.(JAJA, DE BERGLUCHT…)
Alsof we ons nog niet genoeg geamuseerd hadden sloten de moni’s deze fantastische dag af met een rustige avondactiviteit: een relaxatie oefening.

Slaapwel
Ha neen, toch nog niet…Onze Nicolas Van den Haute hielp geduldig iedereen bij de beddenopmaak, maar bleek zelf geen lakens te hebben. Aan de receptie kregen we er onmiddellijk. Ook hij kon rustig slapen, oef.

Tot morgen, de juffen en jullie kapoenen.
Dikke kussen!

Woensdag 6 januari 2010

Lieve mama’s en papa’s,

Hier zijn we weer met een zonovergoten sneeuwverslag vanuit het prachtige Valmenier.

Toen het om kwart voor acht deze ochtend nog muisstil was op onze gang besloten de juffen de “feel the rush” te laten weerklinken door de gangen. Dit is namelijk ons verzamellied. In onze pyjama kwamen we één voor één in de gang zitten. ( De ene al wat wakkerder dan de andere ) Nicolas Van den Haute zat precies zelf nog te slapen tegen zijn kamerdeur.
Robbe, Wietse, Jannes, Yasmine, Josse, Jonathan, Quentin, Nicolas Van Mensbrugghe en Thibaut waren echter al héééééééél goed wakker.

Na een lekker ontbijt waarbij Jonathan, Josse, Gertjan, Steve, Alex, Nicolas Frias en de juffen van ’s morgensvroeg appeltjes aten maakten we ons klaar voor een dorpszoektocht. Jaja, zelf hier in de bergen moesten wij nadenken…( Al gaat het hier soms wel wat trager door het hoogteverschil)

Tegen de middag werd iedereen toch wel wat nerveus. Na het zien van heel veel skiërs en het bekijken van vele skipistes was het bijna aan ons om het beste van onszelf te laten zien.
MAAR eerst nog wat krachten opdoen.
We genoten van vleesbrood met kriekskes hoewel velen deze combinatie niet echt geslaagd vonden smulden zij toch wel van de saus.

EINDELIJK, de skibotten aan en daarna DE PISTE op!
Juf Ine ging samen met de gevorderden Quentin, Justine, Jannes, Alex, Seppe, Josse, Nicolas Van den Haute en Yasmine de hoge bergen verkennen op latten.
Juf Ine toonde reeds een deeltje van haar kunstjes en sprong over de latten van de skimoni.  De kinderen trotseerden gedwee de blauwe pistes waarop ze hun ski perfectioneerden. Ze vonden dit allen heel leuk, want juf Nancy moest nadien naar deze vele verhalen luisteren tijdens het douchemoment. Zij stond echt versteld.

Zij ging mee met de beginnersgroep en ook daar deden ze het SUPER. Iedereen deed alles mee, iedereen durfde alles. In het begin stappend naar de piste werd Lieselot meegenomen door de skileraar, wat ging dat snel en wat waren wij, al de anderen jaloers.
We skieden op een lat, daarna en op twee. We gingen al op de pannenkoeklift, soms vielen we Maar de meesten hadden ook dit zeer snel door, de juf nam alvast wat foto (misschien staan deze wat schuin, want de juf stond toen ook op latten)
We leerden ook al ploegen, we vonden de helling wel al zeer steil. Maar de juf was fier op haar beginners, want de skileraar was zeeeeeeeeeeeeer tevreden over alle kinderen. Er vielen geen traantjes en het aan en uitdoen van de ski’s verliep heel vlot. Gloria had last van haar helm en dus gingen we na de skiles een ander model halen. Maar ze bleef meedoen tot het einde van de les. Knap!
Na het einde van de les moesten we wel 73 trappen naar omhoog met de latten in de hand tot aan het skikot.

Na het vieruurtje, een warme thee met croissant, begonnen we aan de kaartjes. Sommigen gingen douchen, anderen schreven kaartjes, brieven of lagen even op bed om hun dagboek in te vullen.

Samen met Lot stonden we vandaag in voor de tafeldienst. We moesten de glazen en borden voor het ontbijt klaarzetten. Ook dit verliep, net als het skiën heel vlot. Na de zangstonde en de moni-activiteit ging iedereen na een nachtzoen en kort verhaaltje gelukkig slapen.
Vanavond delen we pluimen uit en zullen ze blij verrast zijn wanneer ze opstaan.

Tot morgen!!!

Donderdag 7 januari 2010

Hey ouders, broers, zussen, katten, honden, hamsters, …

Effe nog een leuke anekdote over gisteravond:
We zaten allemaal gezellig bij mekaar, in pyjama, in onze gang.
Nadat we aan iedereen de pluimen gaven waarvan iedereen heel rustig werd en deze fier aan de deur hing, moest Josse toch nog effe, heel voorzichtig, iets vragen: “ Juffen, niet boos zijn, maar mag ik efkes, allé ja, ik ga toch efkes, kom…”
En Josse stond recht, keek naar de klas en sprak hen toe met de volgende woorden: “ Voulez-vous” ( hierbij hoort ook een gekke beweging”
Waarom de klas in koor antwoordde: “ Voulez-vous”
En iedereen lag toe van het lachen.

Justine, Margo en Chloë beloofden ons bij het uitdelen van de pluimen dat zij de schoonste slapers gingen zijn en niet de nachtratten. (zoals de avond ervoor)

Genoeg over gisteren.

Na een stevig ontbijt zakten we vandaag af naar Valmenier 1500.
De moni’s leerden ons alles over de typische woningenbouw hier in Frankrijk.
We zagen onze zelfgemaakte ster van tijdens de kersthappening en Robbe, Ward en Nicolas poseerden er maar al te graag bij.

Vanaf het moment dat de kinderen het menu op de infotelevisie hadden gelezen, kon de wandeling niet snel genoeg voorbij gaan. Iedereen keek al uit naar de hotdogs met zuurkool. Vooral Bram en Nicolas van ‘t zesde konden niet meer zwijgen over die hete hond.
Gertjan, Jonathan en Steve worden echte fruiteters. Zo doen ze voldoende vitamientjes op om goed te kunnen skiën. Het lijkt hier wel elke dag tuttifrutti.

Naast het skiën worden ook onze stembanden goed onderhouden. Vandaag zong ons juf Nancy op 2000 m (amaai zo hoog, vermoedelijk zong ze nooit eerder zo hoog) voor het jarige Owen ( en ook een beetje voor het hondje van Margo.)
Dit heeft gelukkig geen lawine tot gevolg gehad…

De beginnersgroep nam vandaag de zetellift. Of dit nog niet spectaculair genoeg was, bleef hij plotseling hangen. Wat een ervaring!!!
Stacey en Chloë kwamen probleemloos met hun latten terug op de grond.
Iedereen was ervan overtuigd dat hiermee het zwaarste achter de rug was maar… toen begon het pas; de afdaling.
Thibaut, Gloria, Mariane en  Pauline gleden gezwind naar benee, alsof ze nooit iets anders gedaan hadden.
Ondanks het feit dat de Skileraars hier allemaal Frans spreken, kunnen al onze kinderen de opdrachten op latten probleemloos uitvoeren.
Er was zelfs een kind van een andere school die zich verontwaardigd afvroeg hoeveel unités wij wel al hadden gezien…
Nicolas Frias en Bram waren steeds het haantje-de-voorste bij het afdalen van deze voor ons toch wel steile bergen.
Kenzo en Jonathan namen vandaag de fakkel van Lieselot over en mochten elk een stukje met de moni skiën. Dit was een snelle ervaring… Kenzo heeft nu helemaal de smaak te pakken.
Ook Wietse voelt hoe hij skiën moet. En steekt constant zijn duim omhoog naar de juf om te tonen dat hij het echt goed doet.

Marie besloot dat het skiën toch niet zo haar ding is. Toen ze doodmoe met haar latten binnenkwam trakteerden Stacey en Yasmine haar op een lekker warm bad. Als herboren verscheen Marie aan het vieruurtje waar ze met smaak genoot van haar donut en bananenmilkshake.

Na het verder schrijven van de kaartjes, douchen en dagboek schrijven gingen we naar het restaufant ( zoals de juffen het zo leuk uitspreken )
Vraag hierover maar meer uitleg aan Quentin en Nicolas ( 6 )

Voor we afsluiten willen we de mama’s en papa’s en al de andere fans van het vijfde toch even geruststellen. Het vijfde valt niet op tussen al die zesdeklassers hier in het hotel. Ze staan zeker hun mannetje en doen het PRIMA! Hun juffen zijn trots op hen.

Beste mama’s en papa’s en sympathisanten van het zesde, ook jullie mogen fier zijn op jullie kleine, grote, sterke, flinke, knappe, brave, lieve meisjes en jongens. De juffen zijn dit ook.
Wij voelen ons hier echt één grote groep. Ook 5 en 6 is er voor mekaar. ( PING)

Sommige kinderen denken dat jullie het adres nog niet hebben van ons hotelletje en we beloofden hen het nog eens te vermelden. Bij deze:
Hotel Intersoc
NAAM VAN HET KIND
Gemeenteschool De Springveer
73450      Valmeinier 1800
             France

WIJ BLIJVEN PROBEREN OM FOTO’ S DOOR TE STUREN MAAR HET INTERNET LAAT DIT VOORLOPIG ECHT NIET TOE.

Dikke Valmenierkussen en een Valoireknuffel van al jullie topskiërs en de topjuffen!!!

Vrijdag 8 januari 2010

Lieve oudertjes,

Hier zijn we weer met hotnews uit Valmeinier.
Zoals elke dag haalden we onze ochtendenergie uit een stevig ontbijt. Goed ingeduffeld en beschermd tegen de kou wandelden we langs skipistes naar het natuurreservaat. Daar was plaats genoeg om met heel onze groep enkele proefjes in de sneeuw te doen.
We ontdekten wat die hoogtelijnen nu juist waren, kijk maar eens naar de foto’s!!!
We vulden bekertjes met sneeuw, sommige met veel sneeuw in andere deden we minder en nu maar wachten wat er gebeurt wanneer alles gesmolten is.
Genoeg proefjes met de sneeuw. We mochten onze poepscheppen en glijzakken nemen en de bergflanken beklimmen. Geloof je ons niet? Wacht maar, de bewijzen volgen snel! ( op de kaas-en wijnavond )
Via een mooie afdaling kwamen we toe in het natuurreservaat maar dit wou wel zeggen dat we terug moesten ook…Wat een beklimming was dat zeg. We merkten op dat we hier in de bergen veel minder zuurstof hebben en dat ons hartje hier nogal tekeer ging na zo een inspanning!
Net op tijd kwamen we toe in het restaufant voor een heerlijke macaroni met hesp en kaas! MJAMMIEIEIE! Nog een lekker stukje fruit en wij weer helemaal op krachten om de bergen te trotseren.
Wat gingen de de skileraren weer een gang met ons! De beginners zijn al lang geen beginners meer ondertussen! Ze nemen moeiteloos elke lift en glijden probleemloos naar beneden. Groen, blauw, mist of geen mist, het deert hen niet.
De gevorderden zijn ondertussen supergevorderd en stonden vandaag op het hoogste punt van Valoire. Wat een zicht!!! Of toch niet…De mist strooide roet in het eten. Denk je dat de gevorderden zich lieten afschrikken door die lage wolken? Neen hoor, zonder angsten gleden ook zij gezwind naar beneden. Was dat echt een zwarte piste die zij zo vlot afdaalden? Jawel hoor, absoluut!
Een dikke pluim voor al onze skiërs!!!
Moe en nat van de versgevallen sneeuw kwamen we rond 16u binnen snakkend naar ons lekker 4-uurtje. Na een lekkere chocoladekoek met warme vanillemelk ontvingen de moni’s ons voor een bezinningsmomentje.
Ondertussen arriveerde onze meester Johan hier met kilo’s post! Na een hartelijke ontvangst, beluisterden we al die spannende Belgische avonturen en deelde hij samen met de moni de post uit.
We kregen hier vanavond balletjes in tomatensaus voorgeschoteld en daarna namen onze moni’s ons mee voor een groots swingpaleis.
Al de scholen tegen mekaar! Plezier gegarandeerd.
Nu allemaal rustig worden, pyjama aan en moe maar voldaan ons bedje in.
Want morgen, na het ontbijt is het nog eens aan ons voor de tafeldienst.
Wij mogen dan alle onderleggers, borden, servetten, messen , vorken, glazen,… klaarzetten voor heel het hotel. ( inclusief meester Johan )

Tot morgen,
Dan zijn we er weer met meer weer.
Hopelijk sneeuwt het vannacht ook zodat de skipistes er opnieuw fantastisch bijliggen!

De juffen en hun kids
Ook een knuffel van de moni’s

P.S. voor de ouders van de beginners: Neem eens een kijkje op www.yamphoto.fr
Met de code FS2-123FA en PASWOORD: YAM vinden jullie foto’s terug van jullie ski-artiesten.
Meer uitleg vinden jullie op deze site.